Η άσκηση αποτελεί μια πολύ σημαντική συνιστώσα για την υγεία μας.
Σε όλα τα άτομα, αλλά κυρίως στους παχύσαρκους και στους ασθενείς με ΣΔ προτείνουμε μέτριας ή έντονης έντασης αερόβιας άσκησης, διάρκειας τουλάχιστον 30 λεπτών, το λιγότερο 5 φορές την εβδομάδα. Ως αερόβια άσκηση ονομάζουμε κάθε ρυθμική επαναλαμβανόμενη κίνηση των μυών διάρκειας τουλάχιστον δέκα λεπτών κάθε φορά. Διακρίνεται σε μέτριας έντασης (όταν φτάνουμε το 50-70% του μέγιστου καρδιακού ρυθμού) και σε έντονης έντασης (όταν φτάνουμε > 70% του μέγιστου καρδιακού ρυθμού).
Παραδείγματα αερόβιας άσκησης είναι: τρέξιμο, κολύμβηση, ποδηλασία, χορός, ποδόσφαιρο, καλαθοσφαίριση, αερόβια γυμναστική.
Πώς μετράμε τον μέγιστο καρδιακό ρυθμό;
Για γυναίκες και μη γυμνασμένους άντρες υπολογίζεται αν από το 220 αφαιρέσουμε την ηλικία μας, ενώ για τους γυμνασμένους άντρες υπολογίζεται αν από το 205 αφαιρέσουμε το μισό της ηλικίας μας. Για να έχουμε ένα καλό αποτέλεσμα της άσκησης μας θα πρέπει κατά τη διάρκεια ή προς το τέλος αυτής να έχουμε φτάσει τον καρδιακό ρυθμό που έχουμε ως στόχο.
Παράδειγμα μια γυναίκα 40 ετών έχει μέγιστο καρδιακό ρυθμό 220-40= 180.
Το 70% του 180 είναι 126. Αντιστοίχως για ένα γυμνασμένο άνδρα 40 ετών ο μέγιστος καρδιακός ρυθμός είναι 205-20=185. Το 80% του 185 είναι 148. Αυτό μας βοηθάει να πετυχαίνουμε μεγαλύτερη κατανάλωση θερμίδων κατά τη διάρκεια της άσκησης αλλά και μετά το πέρας αυτής.